با وجودی که پلوتون سیاره نیست و در سال 2006توسط انجمن ستاره شناسی بین المللی که مرجع نامگذاری اجرام آسمانی است،سیاره کوتوله معرفی شده است،قمرهایی که حول محور آن می گردند را شناسایی و معرفی کرده اند.تا سال 1978تصور می شد که پلوتون بسیار بزرگ تر است.در آن سال جیم کریستی کشف کرد که آن چه ما تابه حال از طریق تلسکوپ پلوتون فرض می کردیم،مجموع 2 شیئ است و به این علت ستاره شناسان آن ها را یک جسم دیده اند که بسیار زیاد به یکدیگر نزدیک اند. کارن(شارون) که بزرگ ترین قمر پلوتون است نیز تقریبا” به بزرگی خود این سیاره کوتوله است.کارن و پلوتون همیشه در یک طرف و جهت نسبت به یکدیگر قرار دارند،یعنی هیچ گاه چرخشی در مقابل هم نداشته اند.

اعتقاد بر این است که کل سیستم اقمار پلوتون بر اثر برخورد این سیاره کوتوله با سیاره ای دیگر از منظومه شمسی شکل گرفته است.به گفتهٔ تیم لید مارک از مؤسسه سِتی در کالیفرنیا :”این اقمار به صورت یک سری از مدارهای منظم ولی تودرتو در اطراف پلوتون فرم گرفته اند.”

کارون (شارون):

در سال 1978توسط جیم کریستی کشف شد.چون اندازه اش بزرگ و تقریبا” نصف پلوتون است،گاهی اوقات به عنوان یک سیستم سیاره دوگانه با پلوتون شناخته می شد.

نیکس و هیدرا:

این اقمار کوچک در سال 2005 توسط تیم محقق تلسکوپ فضایی هابل کشف شدند.این تیم برای مطالعه سیستم پلوتون با استفاده از تصاویر ارسالی توسط این تلسکوپ،تشکیل شده بود.

کِربِروس:

در سال 2011 کشف شد.این قمر بین مدار نیکس و هیدرا قرار دارد.

اِستیکس:

وجود این قمر در سال 2012 کشف شد و توسط سفینه افق های جدید در سال 2015 مشاهده گشت.

این عکس توسط تلسکوپ فضایی هابل وابسته به ناسا گرفته شده است.این تصویر،پنج قمر پلوتون را در حال گردش حول محور این سیاره کوتوله نشان می دهد.p4 p5, آن زمانتازه کشف شده بودند.بعدها بانام های کربوس و استیکس معرفی شدند.این تصویر و تصاویر مشابه آن کمک های بسیار زیادی به تیم تحقیقی که در سال 2015 تشکیل شد،کرد. سفینه ای با نام افق های جدید توسط ناسا در آن سال به سمت پلوتون ارسال شد و توانست حقایق جدیدی دربارهٔ این سیاره کوتوله به دانشمندان ارائه دهد.